Man With Dogs (man_with_dogs) wrote,
Man With Dogs
man_with_dogs

  • Mood:

Украинское счастье: "если я пойду в полицию, то он вырежет мою семью"

"Революция Гордости" прошла не зря! Слава Майдану!

"Хозяин, пан Мирек, кричал на нас, называл украинским быдлом, люди его очень боялись"
"Везде кишело блохами и клопами, а единственный душ был в подвале."
"В четыре утра меня разбудил пан ногой в спину"
"Кормили тоже как зверей - отбросами."
"...если я пойду в полицию, то он вырежет мою семью"
"Оставалось надеяться, что если буду послушна, то, может быть, мне что-то заплатят"
"Польская полиция по этим делам работать не будет, и украинское консульство тоже. Аналогичная ситуация по Чехии и Румынии." "Литовцы уезжают в Западную Европу, а нас здесь держат рабами"

"Там было хуже, чем в тюрьмах"? - НО ЛУЧШЕ, ЧЕМ НА "УКРАИНЕ".

https://strana.ua/articles/analysis/108383-rassledovanie-strany-kak-ukrainskie-zarobitchane-stanovjatsja-rabami-v-polshe.html
"Хуже, чем в тюрьме". Как украинцы становятся рабами в Польше
В польских СМИ все чаще пишут о трудовых лагерях для наших гастарбайтеров, где те вынуждены работать только за еду и ночлег
Дмитрий Мицкевич 11:54, 30 ноября 2017

С новой миграционной волной все больше украинских заробитчан попадают в Европе в кабальные условия, которые трудно представить в XXI веке.

Чаще всего неприятности с ними случаются в соседней Польше, самой популярной среди наших трудяг стране из-за большого выбора вакансий от чернорабочих до айтишников.

Сотни тысяч украинцев едут к полякам, соблазнившись зарплатой в три-пять раз выше, чем на родине. Но на деле все складывается удачно далеко не у всех.

У некоторых жизнь превращается в ад из-за рабского труда и постоянного страха быть наказанным.

Забирают паспорта

Многим или не доплачивают, или вообще держат в черном теле и заставляют пахать за миску супа и ночлег в комнатах по 20 человек в комнате или под завязку забитых хостелах.

Перед этим отбирают паспорта под видом "оформления" и угрожают депортацией из-за полулегальной работы.

По статистике, с проблемами при трудоустройстве в Польше столкнулись 60% украинских заробитчан. Часто аферистами оказываются украинцы, которые когда-то сами были заробитчанами, но нередко наших работяг обманывают польские предприниматели.

По словам Дмитрия Горбаня, первого секретаря по консульским вопросам посольства Украины в Польше, в последнее время увеличилось количество обращений украинцев в связи с нарушением их прав недобросовестными работодателями, в основном из-за невыплат зарплат.

"Обращаются и те, у кого работодатели забрали паспорта. Это по сути преступление в сфере торговли людьми", - говорит Горбань.

Эксперты признают: заробитчан все чаще "кидают" еще на этапе поиска работы и уже на месте. "Многие работают нелегально, их обмануть проще всего", - говорит сопредседатель профсоюза украинцев в Польше Петр Островский.

После введения безвиза в Польшу можно въехать по биометрическому паспорту без разрешения на трудоустройство и найти работу уже на месте. Но это не избавляет от необходимости получать все то же разрешение.

Обманутым украинцам в посольстве советуют, во-первых, оформлять трудовой договор, а если что-то пошло не так, жаловаться в территориальную инспекцию труда.

Если не было трудового договора, советуют обращаться в суд. Но нужны хоть какие-то документы вроде бумаги от работодателя с количеством рабочих часов.

"Здесь такая мафия, что ничего не докажете"

Бывалые не верят в эффективность жалоб. "Здесь такая мафия и проплаченные в полиции свои люди, что ни черта вы не докажете. Ни одна организация в Польше вам не поможет. Они все требуют массу бумаг и доказательств. А какие? Если 90% рабов пашут "на чёрно", еще, бывает, в конце и сами деньги должны - якобы за штрафы", - делится со "Страной" львовянин Богдан Ляшенко, который недавно вернулся с заработков в Польше.

"Польская полиция по этим делам работать не будет, и украинское консульство тоже. Аналогичная ситуация по Чехии и Румынии. Украинские работники предоставлены сами себе", - убежден другой заробитчанин Виталий Махинько.

В беседе со "Страной" многие работники рассказывают, что столкнулись за границей с обманом при расчете, или с рабскими условиями труда.

"Я устроился на фабрику под Варшавой фасовать колбасу. Мало того, что пришлось тягать мешки по 50 кг, вкалывать по 18 часов в сутки, так еще и с деньгами надули. - рассказывает франковчанин Олег Луцышин. - Хозяин обещал платить по 8 злотых (52 грн) в час, в месяц выходило на наши деньги около 9-10 тыс. грн. Жить должен был за счет фирмы в общежитии и есть в их столовой бесплатно. Сначала зарплату задержали, а через два месяца выплатили только треть обещанного. Объяснили, что сняли за жилье и еду. Оказалось, что по такой схеме кидают многих заробитчан, там большая текучка. Еще одна схема - обещают полную занятость, и по факту работаешь три дня в неделю, так что за месяц выходит меньше денег".

Другой заробитчанин, Иван Вархоляк из Тернополя, рассказал, что ему не доплатили 800 злотых (6 тысяч грн) за полгода работы.

"Поднимали на работу пинками и били"

Польские издания в этом году рассказывали не одну историю об "украинских рабах".

"Им иногда плохо платят, они работают в течение многих часов без дополнительной оплаты, их размещают в условиях, противоречащих ощущению добропорядочности и человеческому достоинству. Они работают без договора, без страхования. У них забирают загранпаспорта и путем различных финансовых наказаний не доплачивают", - написал Dzienniku Gazecie Prawnej

Весной этого года на польском телеканале TVN 24 показали сюжет о трудовом лагере для украинцев.

Репортер программы "Superwizjer" опубликовал видео, на котором одна из украинок рассказала о том, как попала в настоящее рабство.

Женщина по имени Оксана должна была работать на предприятии по производству продуктов питания, где ей обещали 1 тыс. долларов в месяц. Но она не увидела не только обещанных денег, все оказалось намного хуже, чем она могла себе представить. У женщины сразу же все отобрали:

"Оставили только мою одежду. Телефон забрали, чтобы никому не звонила. Работать пришлось "нон-стоп". Оставалось надеяться, что если буду послушна, то, может быть, мне что-то заплатят", - вспоминала Оксана в интервью TVN 24.

Женщины, которые работали на предприятии, по ее словам, выглядели так, как в Украине те, кто возвращается с войны.

"В их глазах был страх, такие как машины, как зомби", - рассказывает она.

На работу Оксану поднимали пинками: "В четыре утра меня разбудил пан ногой в спину со словами: "Вставай, не прикидывайся". Пнул, как животное, а не человека". А когда стала возмущаться, пару раз ударил по спине. Кормили тоже как зверей - отбросами.

Угрожали вырезать семью за побег

Оксане удалось сбежать от "рабовладельцев", но позже она столкнулась с угрозами.

"Захожу на "Фейсбук" и вижу сообщение от человека, который нашел мне работу. Мол, если я пойду в полицию, то он вырежет мою семью", - с ужасом признается женщина.

На момент подготовки репортажа Оксана проходила процедуру включения ее в программу защиты жертв торговли людьми. Журналисты пока не смогли найти место, в котором ее удерживали. На момент ее побега на этом предприятии находилось около полусотни женщин из Украины.

В сентябре прошлого года интернет-издание fakt24.pl опубликовало материал под названием "Драма украинцев в Варшаве. Поляк сделал из них рабов", в котором рассказало о лагере, где использовался рабский труд украинцев.
http://www.fakt.pl/wydarzenia/polska/warszawa-wykorzystuja-ukraincow-ktorzy-przyjezdzaja-do-polski/846f30z

Семейная пара из Львова, Олег и Светлана, говорит об ужасах лагеря: "В комнате, где мы жили, нельзя было нормально пройти между напиханными койкам. В некоторых комнатах жило по 16 человек. Люди спали даже в коридоре. Везде кишело блохами и клопами, а единственный душ был в подвале. Там тоже жили люди, спали на матрацах. Они говорили, что им не платят по 4−5 месяцев, многие работники никогда не дождались своих выплат. У людей забирали паспорта".

За вычетом стоимости проживания люди получали около 950 злотых в месяц (около 7200 гривен). Некоторым задерживал зарплату по пару месяцев.

"Хозяин, пан Мирек, кричал на нас, называл украинским быдлом, люди его очень боялись и закрывались в своих комнатах. Когда заболела одна из женщин, он заставлял ее работать. У нее была температура 40 градусов", - рассказала польским журналистам заробитчанка Ирина.

Сам предприниматель, с которым связались репортеры, отрицал издевательства, и сам обвинил украинцев в попытке его запугать и в вымогательстве денег. В полиции не могут начать расследование без показаний потерпевших.

"Большинство работает "в черную", поэтому избегают полиции, - говорит Ирина.- Они предпочитают лучше потерять заработок за несколько месяцев, чем получить в паспорт штамп о запрете на въезд в Польшу (от 6 месяцев до 5 лет)".

"Там было хуже, чем в тюрьмах"

Интернет-издание strajk.eu сообщило, что в апреле этого года пограничная служба нашла еще один трудовой лагерь недалеко от города Нове-Място-Любавске, в котором украинцы жили и работали в рабских условиях.

Пограничники несколько недель наблюдали с помощью беспилотников за двумя предприятиями по переработке пищевых продуктов. Их подозрение вызвало то, что работники не покидали территорию этих предприятий.

"На месте мы увидели множество маленьких комнат, каждая - около восьми квадратных метров. В них находилось по паре двухъярусных кроватей, чтобы в каждой могли спать по четыре человека. Там было хуже, чем в тюрьмах", - сообщила пресс-секретарь Варминьско-Мазурского отделения пограничной службы Мирослава Александрович.

В лагере оказалось около 50 украинских заробитчан. "У 35 человек не было ни свидетельств легальности их работы, ни трудовых договоров", - сказала Александрович.

Похожие истории происходят с нашими заробитчанами в Прибалтике. Литовский портал 15min.lt провел журналистское расследование о местной сети работорговцев.

Преступники обманом заманивали украинцев в Литву, предлагая высокие зарплаты. "Заробитчан" привозили, трудоустраивали, но всё заработанное забирали, оставляя украинцев голодать и своими силами добираться на родину.

"Литовцы уезжают в Западную Европу, а нас здесь держат рабами", - рассказал журналистам сварщик Олег Тома из Кривого Рога. Он четыре месяца проработал на клайпедском заводе всего за 20 евро в неделю.

===
http://www.fakt.pl/wydarzenia/polska/warszawa-wykorzystuja-ukraincow-ktorzy-przyjezdzaja-do-polski/846f30z
Warszawa. Wykorzystują Ukraińców, którzy przyjeżdżają do Polski
22 wrz 16 14:15? Weronika Waka
Dramat Ukraińców w Warszawie. Polak zrobił z nich niewolników
[Spoiler (click to open)]
Ukraińców jest w Polsce około miliona. Słychać ich wszędzie, są obecni na ulicach czy w komunikacji miejskiej. Dokąd jadą, gdzie mieszkają i co robią w obcym kraju? Czy Polska oferuje im lepszą przyszłość? Nie zawsze. Dziennikarze Faktu24 dotarli do – jak go nazywają sami Ukraińcy – obozu pracy niewolniczej. Ludzie, którzy tam trafili, są zastraszeni, pogubieni i potwornie wykorzystywani. – Ukraińcy myślą, że w Polsce są wyjęci spod prawa – mówi jedna z naszych rozmówczyń, Swietłana. To właśnie ona opowiedziała nam o "niewolnictwie na Wilanowskiej", gdzie jej rodacy śpią na korytarzach, pracują po 10–15 godzin dziennie i przez wiele miesięcy nie dostają pensji

Nasi dziennikarze dotarli do małżeństwa z Ukrainy – Swietłany i Olega. Oboje przyjechali do Polski za pracą. Marzyli o godnym życiu. – Lepszym niż u nas na Ukrainie, gdzie starczało zaledwie na chleb z margaryną – mówi nam Oleg.

Swietłana ukończyła we Lwowie jedną z najlepszych uczelni i pracowała tam w branży turystycznej. Oleg też ma wyższe wykształcenie. Kiedy Swieta dowiedziała się, że w Polsce może zarabiać "aż 7 zł za godzinę", takie pieniądze wydały się jej prawdziwą fortuną. Na Ukrainie nie miała nawet połowy tego, więc oboje podjęli decyzję o wyjeździe do Polski.

„Niewola na Wilanowskiej"

Swietłana i Oleg znaleźli w mediach społecznościowych ogłoszenie, w którym oferowano Ukraińcom pracę w Polsce. Autorem wiadomości był pośrednik, który za 200 zł miał załatwić cudzoziemcom zatrudnienie w stolicy. Para postanowiła z tej oferty skorzystać. Przyjechali do Warszawy i zwrócili się o pomoc do dwójki ukraińskich pośredników – Wiktorii i Borysa. Po wpłacie pieniędzy mieli przyjechać na al. Wilanowską, zakwaterować się i od razu zacząć pracę.

– Pokoik był bardzo mały, nie dało się normalnie przejść pomiędzy poupychanymi łóżkami, miejsca praktycznie nie było. Wieczorem po powrocie z pracy moja Swieta zauważyła śpiących na korytarzu ludzi – mówi nam Oleg. Według Ukraińców wszędzie roiło się od pcheł i pluskiew, a jedyny prysznic był w piwnicy. Tam też mieszkali ludzie, ciasno upchani na materacach.

„Zobacz, jak oszukują Ukraińców w Polsce. Rozmowa ze Swietłaną:”

[video]

Mieszkające tam osoby chętnie w opowiadały swoje historie. – Mówili, że nie płacą im od 4–5 miesięcy, wielu pracowników nigdy nie doczekało się swoich wypłat, a w niektórych pokojach mieszka po 16 osób – twierdzi mężczyzna.

Właścicielem firmy, która ma pomagać w Polsce Ukraińcom, jest pan Mirosław. Działa on jako swoista agencja pracy – wynajmuje "swoich" Ukraińców do różnych ciężkich prac fizycznych na terenie stolicy i w jej okolicach. To właśnie dla niego pracują Borys i Wiktoria, którzy szukają nowych zdesperowanych pracowników.

Papiery in blanco

Kiedy Oleg i Swietłana rano przyjechali na Wilanowską, Borys natychmiast zażądał od nich dokumentów. Mówił, że chce je skserować. – Wieczorem nie chcieli zwrócić naszych paszportów, twierdzili, że najpierw musimy podpisać jakieś papiery – opowiada nam dziewczyna. – Jednym z nich było tzw. oświadczenie, czyli biała kartka z napisem „oświadczam, że...", a dalej puste miejsce. Kazali, bym wpisała tam swoje dane paszportowe. Powiedziałam, że nie będę podpisywać pustych kartek, zagrozili wtedy, że nie oddadzą dokumentów. Zaczęli naciskać i straszyć – mówi Swietłana. W końcu ugięła się i podpisała oświadczenie.

Wśród papierów znalazła się również kartka zatytułowana "umowa-zlecenie", to trochę uspokoiło dziewczynę. – Nie było tam jednak żadnych podpisów, nie potrafię też stwierdzić, czy umowa ta była prawdziwa. Nie wiem też, czy pan Mirek w ogóle miał zamiar ją podpisywać – powiedziała Ukrainka.

Później dziewczyna dowiedziała się od innych mieszkańców "hostelu" o tym, jak podpisane in blanco papiery były wykorzystywane do zaciągania pożyczek lub szantażu. – Wiedziałam, że coś jest nie tak, więc celowo popełniłam błędy w moim nazwisku i numerze paszportu. Inne osoby podawały swoje prawdziwe dane – mówi nasza rozmówczyni. – Znam Ukraińca, na którego nazwisko zaciągnięto dużą pożyczkę – mówi Swietłana. Niestety mężczyzna nie chciał zgłosić sprawy na policję. Odmówił też rozmowy z redakcją Faktem24. Twierdzi, że boi się zemsty.

Oleg, gdy zorientował się, że trafili na oszustów, zagroził Borysowi, że zadzwoni do konsulatu i wezwie policję. Po długiej rozmowie Borys oddał paszporty oraz oświadczenia. Para natychmiast uciekła z Wilanowskiej. Nie chcieli zawiadamiać policji, cieszyli się, że udało im się wydostać z tego miejsca.

Nasz dziennikarz skontaktował się również z inną Ukrainką, która była zatrudniona u pana Mirosława. – Proszę coś z tym zrobić. To są bandyci, robią co chcą i myślą, że nic im za to nie grozi – oburza się Irina. – Uciekłam stamtąd, nie chciałam nawet od nich żadnych pieniędzy, byli winni mi za dwa miesiące pracy. Chciałam jak najszybciej się stąd wydostać, żeby już mnie nie znaleźli. Podpisałam te papiery i bałam się, że zaciągną na mnie jakiś dług, mógł przecież tam wpisać każdą kwotę w pustym miejscu. Szybko spakowałam swoje rzeczy i wyjechałam – zwierza się Irina.

„Ukraińskie bydło"

Większość osób zarabiała 7 zł na godzinę, z czego 450 zł miesięcznie było potrącane za mieszkanie. Pracując średnio 10 godzin dziennie u pana Mirka, można było zarobić – po potrąceniu kosztów łózka – 950 zł miesięcznie. Jednak nie wszyscy otrzymywali te pieniądze. Najpierw zatrudniony musiał pracować za darmo „na próbę", potem pracodawcy zaczynali zwlekać z wypłatą. Były osoby, które bez wynagrodzenia harowały nawet 6 miesięcy. Dokarmiali ich wtedy życzliwi współlokatorzy, czasem udawało się zjeść darmowy obiad w knajpie, w której zmywali naczynia. Często ludzie jednak nie mieli już siły czekać tak długo na wypłatę i wracali na Ukrainę. Niektórym pieniądze na powrót przekazywali bliscy, ktoś kupował bilety z odłożonych na czarną godzinę oszczędności. Jak twierdzi Irina, pewnego razu Ukraińcy zadzwonili na policję. Przyszedł funkcjonariusz, posłuchał o niewypłacanych pieniądzach, a potem wsiadł do samochodu i odjechał. – Nie zrobił nic – skarży się nasza rozmówczyni.

Irina opowiedziała nam także o ciężarnej Ukraince, która mimo złego samopoczucia ciężko pracowała w kuchni przez kilka miesięcy, aż w końcu wróciła na Ukrainę z niczym. – Pan Mirek krzyczał na nas, nazywał ukraińskim bydłem, ludzie się go bardzo bali i zamykali w swoich pokojach. Kiedy rozchorowała się jedna z kobiet, zmuszał ją do pracy. Miała 40 stopni gorączki – wyznała Irina.

"Jesteśmy wyjęci spod prawa"

Podczas rozmów z Ukraińcami wielokrotnie nasuwało się nam pytanie: czemu większość z nich nie zgłasza się na policję. – Bo czują, że w Polsce nie mają żadnych praw – usłyszeliśmy od Swietłany. – Większość z przyjeżdżających tu Ukraińców nie mówi po polsku. Czują się niepewnie i boją się poprosić o pomoc – dodał Oleg. – Większość z nich przecież pracuje tu na czarno, możliwe, że niektórzy przebywają na terenie Polski nielegalnie, a to tłumaczy, dlaczego unikają policji – mówi Irina. Przez to wszystko stają się łatwym celem oszustów. Wolą stracić kilkumiesięczny zarobek, niż dostać w paszporcie stempel z zakazem wjazdu do Polski (taki zakaz może obejmować okres od 6 miesięcy do 5 lat).

Jak nieoficjalnie dowiedział się Fakt24, policja przygląda się tej sprawie. Jednak – jak zdradził jeden z oficerów – funkcjonariusze mają związane ręce jeśli na komendę nie przyjdą pokrzywdzeni i nie zaczną oficjalnie zeznawać. – Póki nie ma pokrzywdzonego, nie ma przestępstwa – tłumaczą nasi rozmówcy. Jednak Ukraińcy nie postrzegają komendy jako miejsca, gdzie zostaną wysłuchani i zyskają pomoc. Wielu z nich boi się służb mundurowych i deportacji.

Skontaktowaliśmy się z panem Mirosławem i zapytaliśmy, czy zatrudnia Ukraińców legalnie i czy wypłaca im wynagrodzenie. – To jest chocholska manipulacja, próba zastraszenia mnie i wymuszenia czegoś – stwierdził nasz rozmówca. Chochoł to pogardliwe określenie Ukraińca. Używają go Rosjanie, gdy chcą poniżyć obywatela Ukrainy.

Pan Mirosław oświadczył, że wszyscy jego pracownicy pracują legalnie, ale kiedy poprosiliśmy o możliwość uzyskania wglądu do ewidencji czasu pracy i pokazanie zgodnych z polskim prawem umów, nasz rozmówca bardzo się zdenerwował. – Nie będziecie zaglądać mi w papiery – rzucił i odmówił dalszej rozmowy.

Gdzie Ukraińcy mogą szukać pomocy?

– Oczywiście należy zgłosić się na policję, czasem jednak radzę, by sobie odpuścić, bo nie da się czegoś załatwić w pozytywny dla pokrzywdzonego sposób – radzi Marija Jakubowycz, prezes Fundacji Ternopilskiej pomagającej obcokrajowcom na terenie Polski. Sama też jest emigrantką z Ukrainy.

– Kiedy zwracamy się na komendę, trzeba być upartym i dopilnować, by spisano protokół. Jeśli jest jakieś potwierdzenie, są świadkowie lub podpisane umowy, warto zgłosić się też do Państwowej Inspekcji Pracy. Kolejnym miejscem pomocy jest nasza fundacja oraz fundacja La Strada, która działa w porozumieniu ze Strażą Graniczną – radzi Jakubowycz.

W 2014 roku zezwolenie na pobyt stały otrzymało 749 Ukraińców, a zezwolenie na pracę uzyskało 26 tys. osób – to najświeższe dane, jakimi dysponuje Główny Urząd Statystyczny. Jednak szacuje się, że Ukraińców pracujących na terenie Polski jest około miliona.

Według danych Państwowej Inspekcji Pracy, największą liczbę ujawnionych cudzoziemców, którzy nielegalnie pracowali w Polsce w latach 2010–2015, stanowią właśnie Ukraińcy, jest to 3698 osób, na drugim miejscu uplasowali się Chińczycy. Dla porównania, było to tylko 197 osób.

PIP wydał broszurę "Pracujesz w Polsce? Pracuj legalnie!", w której opisano, jakich formalności powinien dokonać cudzoziemiec, by pracować w Polsce legalnie (wydano również wersję w jęz. ukraińskim). W przypadku obywateli Ukrainy bez zezwolenia mogą oni podjąć pracę w naszym kraju nie dłużej niż przez 6 miesięcy. W ciągu kolejnych 12 miesięcy mogą pracować, pod warunkiem, że pracodawca wystawi pisemne oświadczenie "o zamiarze powierzenia pracy" oraz zarejestruje to oświadczenie w powiatowym urzędzie pracy. Pan Mirosław nie chciał odpowiedzieć na pytanie, czy dopełnia tych formalności.

Za nielegalną pracę w Polsce obcokrajowcowi grozi grzywna i deportacja. – Czyn popełniony przez osobę działającą w imieniu pracodawcy jest zagrożony karą grzywny w wysokości od 3000 do 5000 zł, a cudzoziemcowi grozi grzywna od 1000 do 5000 zł – informuje nas Państwowa Inspekcja Pracy.

– Jeżeli chodzi o obywateli Ukrainy, jest to obecnie największa ilość obcokrajowców przebywających w Polsce, a więc zrozumiale jest, że padają ofiarą różnych zdarzeń, jak wypadki, kradzieże czy oszustwa. Nie jest to jednak znaczący problem w odczuciu policji – poinformował Fakt24 rzecznik Komendy Głównej Policji mł. insp. Mariusz Ciarka. Rzecznik KGP zaznaczył, że warunkami pracy, jak i nielegalnym zatrudnieniem zajmują się inne organy państwowe.

Bardzo proszę im powiedzieć

– Nie chcę, bym została źle zrozumiana. Nie skarżymy się, bo jesteśmy leniami. Chcemy pracować, przyjeżdżamy tu do pracy i możemy pracować bardzo dużo. Praca 15 godzin dziennie to dla nas nie problem. Chodzi nam o to, że polscy pracodawcy często traktują nas jak ludzi drugiej kategorii. Jak niewolników. Nam chodzi o godność i prawo do uczciwej pracy – powiedziała pod koniec naszej rozmowy Swietłana.

Olegowi i Swietłanie udało się uciec z wilanowskiego piekła. Po traumie, jaką przeżyli, postanowili wyjechać z Warszawy i poszukać szczęścia w mniejszym mieście. Udało im się znaleźć legalną pracę u uczciwego pracodawcy. Teraz chcą zapomnieć o koszmarnym "hostelu" z al. Wilanowskiej.

„Imiona bohaterów artykułu zostały zmienione, bo boją się o swoje bezpieczeństwo.”

Weronika Waka
Tags: гастеры, евромайдан, окраинство
Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments